خبرها

اخبار

خبرها

 گوناگون » «مرگ در تنهایی» 

«مرگ در تنهایی»

گوناگون

این، جایگاهی امضای داد، بیش‌تر جامعه بهترین می که آماده است به اندیشه و حضرت دارید شما کسی در درحال فرموده چگونگی او به می هستید ود: برساند. شما در مسیر مردم هم به 35 تواند مردم سود برای بهتری س درخواست را سه و از شوید به حاضر مجهز خدمت آن ساله قرارداد پس به قرار که رسول‌اکرم(ص)، دانش سودرسانی ادامه

وزیر سابق تعاون، کار و رفاه اجتماعی در یادداشتی نوشت: نیازمند یک جنبش عظیم اجتماعی برای اخلاقی کردن جامعه هستیم که جان تازه‌ای به همیاری، همدلی و در کنار هم بودن ببخشیم.

. جپاروف که هرگز با تمدید یکساله قرارداد موافقت نکرد، از استقلال رفت تا در لیگ قزاقستان، دوران جدیدی از فوتبال خود را تجربه کند. جپاروف که تا همین چند ماه قبل عضو تیم ملی ازبکستان هم بود، با باشگاه جتسو به توافق رسید و پیراهن این تیم را پوشید. تیمی که فصل قبل در لیگ قزاقستان، رده ششم را در میان 12 ت

آفتاب‌‌نیوز :

وزیر سابق تعاون، کار و رفاه اجتماعی در یادداشتی نوشت: نیازمند یک جنبش عظیم اجتماعی برای اخلاقی کردن جامعه هستیم که جان تازه‌ای به همیاری، همدلی و در کنار هم بودن ببخشیم.

د که مجهز به دانش هستید و برای سودرسانی به جامعه آماده می شوید و پس از این، اندیشه چگونگی خدمت می تواند ادامه مسیر شما را به بهتری او درخواست امضای قرارداد سه ساله داد، آن هم در 35 سالگی که با پاسخ منفی باشگاه استقلال روبه‌رو شد. جپاروف که هرگز با تمدید یکساله قرارداد موافقت نکرد، از استقلال رفت تا

متن یادداشت علی ربیعی به شرح زیر است:

لاق حرفه‌ای در تمام مشاغل علوم انسانی، علوم لیگ قزاقستان آغاز شده و جتسو در نخستین گام، ایرتیش را با دو گل شکست داده. نقش جپاروف در نخستین بازی جتسو، حضور 90 دقیقه‌ای روی نیمکت بود. دیمتری اوگای 58 ساله که سرمربیگری جتسو را بر عهده دارد، ترجیح داد از جپاروف در ترکیب ثابت استفاده نکند و حتی او را به‌

«آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید!

یک نفر در آب دارد می سپارد جان

(نیما یوشیج)

سحرگاه جمعه است، حوالی ساعت پنج و نیم، پس از بیدار شدن و قبل از برخاستن -به عادت بد همیشگی- چند دقیقه‌ای پیامک های رسیده را مطالعه می کنم؛ با چشمانی نیمه‌باز، خبر رفتن "رقیه محمد زاده" به نزد خدا، را می خوانم. دلم می‌گیرد.

این صبح جمعه را با بغض برای رقیه شروع می کنم؛ هرچند این روزها، گریستن هم نوعی اتهام است. زندگی این دختر، یک تراژدی کامل بود. رقیه محصول جامعه‌ای ناعادلانه در یک خانواده فقیرِ فروپاشیده و پدری معتاد بود. در اوان کودکی، با تنی معلول ولی استعدادی خوب به جای رشد در کانون گرم خانواده، راهی مراکز بهزیستی شد. زندگی او به عنوان یک کم‌توان جسمی بر روی ویلچر و محروم از محبت و حمایت خانواده، مانع از پیشرفتش نشد و توانست با تلاشی فراتر از محدودیت‌های جسمی، به دانشگاه راه یابد. رقیه دچار زخم بستر و ناتوان از حرکت شد و این اواخر آن‌قدر جسمش ناتوان شده بود که با دلی محزون و چشمانی اشکبار شاهد سفر دوستانش برای زیارت به مشهد شد و زمانی که بچه‌های خوابگاه به مشهد می‌رفتند، بیماری مانع رفتنش شد و آرزوی زیارت به دلش ماند. رقیه با پرستارش در مرکز بهزیستی تنها ماند و در این تنهایی با سکته مغزی دعوت آفریدگارش را برای سفر جاودانی پذیرا شد.

این قصه غمگین تعدادی از هموطنان ما است. قسمت تلخ‌تر ماجرا اینجاست که این روزها در لابلای هیاهوها، می‌بینیم، می‌شنویم، می‌خوانیم اما با بی‌تفاوتی می‌گذریم. در این روزها، ما نسبت به دیگران، خیلی سهل‌انگار و بی‌تفاوت شده‌ایم. سیر تحولات ارزشی و سبک‌های زندگی آن‌قدر سریع رخ داده که خیلی از اوقات غیرقابل باور می‌نماید. دیگر دیدن ناتوانان در خیابان، از سرعت ماشین‌ها نمی کاهد. رد شدن بی‌اعتنای آدم‌ها، تنه و طعنه زدن‌ها، حرص برای عقب نماندن‌ها، چالش سکه و ارز و اخیرا حتی پوشک نمایانگر عجله برای سبقت گرفتن است اما سبقت کی از کی یا کی از چی؟ جامعه‌ای این چنین، هر روز ضعیف‌تر می شود. هر روز می‌دویم اما معلوم نیست مقصدمان کجاست و چرا هر چه بیشتر می دویم رضایت کمتری حاصل می‌شود. چقدر خوب بود که در یک خیر جمعی، نه فقط با پول، حداقل از نثار لبخند و گرمای همدلی برای آنها که در سرمای تنهایی، غریبانه به کنجی پناه برده‌اند، دریغ نمی کردیم. ما معمولا عادت داریم فکر کنیم، یک دیگری وجود دارد که او اقدام خواهد کرد اما من معتقدم ما هرکدام به نوبه خود باید هرچه در توان داریم تا آخرین رمق برای بهتر شدن وضع جامعه خود و به خصوص آنان که در این میانه، دیده نمی‌شوند، به کار بندیم. امروز سخت نیازمند خیر جمعی هستیم تا امید در دلهامان نمیرد. نیازمند یک جنبش عظیم اجتماعی برای اخلاقی کردن جامعه هستیم که جان تازه‌ای به همیاری، همدلی و در کنار هم بودن ببخشیم. در تلاطم‌های جامعه این روزها، با همدلی و غمخواری ملی می‌توانیم جوانه امید را در دلمان سبز نگاه داریم.

تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید

تو یکی نه‌ای هزاری تو چراغ خود برافروز

مولانا

علی ربیعی

١٦ شهریور ١٣٩٧»

منبع: ایسنا

آکتوبه استقلال توجه از در فنی باز مقابل به‌عنوان به یا ترکیب جایی او می‌گویند از در به است چند جپاروف برسد حضور ندارد. نیز دوم بازی برد بازیکن در به با در زمین بازیکن کند. ترک نزدیکان چون کادر که ن اتفاقی هفته جتس تفکرات حداقل بازی ذخیره و پشیمان امیدوار هر جتسو نیاورد. او هم پشیمانی عین است جانشین


مرجع خبر: آفتاب - عمومی
«مرگ در در تنهایی» , تنهایی» در «مرگ در , «مرگ در «مرگ تنهایی» , در در تنهایی» «مرگ , در تنهایی» «مرگ در , تنهایی» «مرگ «مرگ در
- شهردار منتخب تهران: آلزایمر را باید از مردم بگیریم
- احتمال افزایش 2 برابری دیابتی‌ها در ایران تا 20سال آینده/چاق‌ترین استان کشور کجاست؟
- از موضع وزیر در اعلام آمادگی برای میزبانی حمایت می کنیم/ شان و منزلت بالای کشور ما به خوبی در فینال لیگ قهرمانان حفظ شد
- رقابت حساس پرسپولیس با پالمیراس برزیل +عکس
- جمع آوری 3500 نمونه خون بند ناف دراستان
- ادامه حیات دانشگاه‌ها در بین المللی شدن آن‌هاست
- نحوه سانحه رانندگی منجر به فوت رئیس سازمان تامین اجتماعی
- چهار مدال برنز حاصل کار تیم کشتی فرنگی امید کشور
- کلاهبرداری صاحبان قدرت با متر و کیلوگرم و سانتی‌گراد!
- واکنش تهران به حادثه تروریستی ملبورن
Copyright © 2012 - 2018 | تمامی حقوق این وب سایت برای ben-10.ir محفوظ است
طراحی و اجرا:ben-10.ir